Saturday, 21 November 2015

మా పల్లె...


చిరుజల్లుల మేఘమాలమేనికెంతమెరుపో...
చినుకు తాకిన పూలరెమ్మకు ఎంతపులకరింపో....
పిల్లగాలుల చిలిపి పలకరింపుతో..  
            మెల మెల్లగా కళ్ళు తెరుస్తోంది మాపల్లె, మగతవీడి......
కోకిలమ్మల శ్రావ్య సంగీతంతో...
            సృతి కలుపుతోంది గిత్త గరళ గజ్జెల చిరు సవ్వడి...
పచ్చని పంట పొలాలు... పొచ్చెమెరుగని పసిడి మనసులు... 
లేత తామరాకు పై కదులుతున్న నీటి చుక్కలు....
హరిత శాఖల నడుమ చిలకల కిలకిలలు...
లలితమయమైన సుందర నందనవనాలు...
గుడిగంటల గణగణలు...
ప్రార్థనా గీతాల సరిగమలు...
మిసిమి నురుగుల సెలయేటి చప్పుళ్ళు...
పొదుగు కొసం లేగదూడల పిలుపులు...
కడుపునిండిన కోడె గిత్తల చిందులు....
ఆదిచూసి ఆనందిస్తున్న గోమాతల గంభీర వదనాలు...
గోధూళి వేళకు రచ్చబండ చెప్పే గుసగుసల ముచ్చట్లు...
ఆడుగడుగునా పరవళ్ళుతొక్కే స్వచ్చమైన చిరునవ్వులు...
కపటమెరుగని పలకరింపులు... కమనీయ స్నేహాలు...
సనాతన సంస్కారాన్ని వీడని వావివరసల తుంటరి చేష్టలు...
ఆత్మీయతలే ఆస్తులుగా మసలుకొనే మమతల లోగిళ్ళు...
అందరిని ఆదరించే ఆనందాల వని...
అమ్మవడిని తలపించే అమృతవర్షిణి ... మాపల్లె... గోపాలుని రేపల్లె...

Friday, 6 November 2015

దీపాల వెల్లి... దీపావళి...


దివినుండి దిగివచ్చె కోటి దివ్వెల తల్లి దీపావళి...
దిక్కులన్ని వెలిగించె చిరునవ్వులు వెదజల్లి...
ఎటుచూసినా సంబరాల సందడి... మమతానురాగాల వొరవడి...
కళ్ళు చెదిరే కాంతుల నడుమ పసి పాపల పరవళ్ళు...
కన్నవారి కళ్ళల్లో కదలాడే అనంద బాష్పాలు.... 
ఇన ప్రభను తలపిస్తూ అవని వెలిగి పోతోంది...
చిన్నబొయిన చీకటమ్మ నిలువ చోటులేక చెదరిపోయింది...  
చిటపట చప్పుళ్ళ సరిగమలు.. చిలిపి చేష్టల మధుర క్షణాలు...
పసిడి వన్నెల పందిరిలో ప్రకాశిస్తోంది రిక్కదారి... 
జిలుగు వెలుగుల చీరకట్టి మెరిసిపోతొంది అమావాస్య రాతిరి... 
చెడును చీదరించుకొని తరిమివేస్తే... మంచిని చేరదీసి మసలుకుంటే  
ప్రతిరోజు దీపావళే... పరవశాల పదనిసలే.... 

Thursday, 29 October 2015

నా శూన్య బంధాలు...

నువ్వెన్నిసార్లు నయవంచన చేసినా నమ్మటమే నాకు తెలుసు 
నీ చిరునవ్వు కోసం మోసపోవడంలోని సుఖం నీకేం తెలుసు... 
అనుబంధాలు ఆవిరై పోతాయని తెలిసినా అనుక్షణం ఆరాటమే....
                        ఆత్మీయతల నడుమ అలుపెరుగని పోరాటమే...
నింగికెగసే వరకు తెలియదు నేలవిలువెంతో...
                                                             వియోగ వేదనేమిటో...
మాడిపోతానని తెలిసినా మిణుగురుకు మంటలంటెనే మక్కువ...
                              మారిపోయె మనుషులకు మమతానుబంధాలంటే లోకువ...
సెలయేటికి స్వార్థముందా నేస్తం..... గల గల పారే గుణమేగాని.... 
                                చిరుగాలికి  పర  సేవలోనే సుఖం... ప్రతిఫలం రాకపోని...
పంచభూతాల ప్రతిరూపమే నేనైనప్పుడు.. క్షణిక తాపాల తిమిరం నాకెందుకు...
అణువణువున  అలుముకున్న అనురాగ సంపద నాది కాదా... నీది కాదా..
పంచే గుణమే మనదైతే ప్రపంచమే మనది కాదా... మనసు పరవశించిపోదా....

Tuesday, 20 October 2015

గుర్తున్నానా నేస్తం...

బ్రతుకు పుస్తకం తెరచిచూడు బాల్య పుటలలో నేనుంటాను...
కలసిరాని కాలాన్ని తరచి చూడు మరువకూడని స్థానం లో కనిపిస్తాను....
కరుణించిన కలిమి నిన్ను కనకపు సిం హాసనమెక్కించింది...
కలుషిత నాగరికత మిన్ను కెగసి గడచిన నీ గతాన్ని మరిపించింది..
ఆర్థిక అంతరము చిన్ననాటి చెలిమిని నిర్దయగా నలిపేసింది... 
అభివృద్ది అహ్లాదమేగాని  నిరాదరణ నిందనీయం...
కలిమి చంచల గమని... చెలిమి తరగని గని...
నేడన్నది నీదైనట్లే... రేపన్నది నాదేమో...
ఏ నాడు ఎవరిదైనా మనదేనని భావించనపుడు... మన జీవితాలు వృధానేమొ...  
ఆత్మీయత అనే పదానికి  అర్థం నీ నిఘంటువులొ తప్పుగావుంది నేస్తం...
అనుబంధాలు సరిచూసుకో... అర్థ భరిత గణితాలు సరిచేసుకో...
ఘటనుంటె  మళ్ళీ కలుస్తాను... గడువైతె వెళ్ళిపోతాను... పుటలలో మిగిలిపోతాను...

Wednesday, 12 August 2015

క్రీ(నీ)డలు


కాసులు కురిపించే క్రీడలకే గాని...
కనక పతక మాలతో భరతమాత మెడను మెరిపించే ఆటలకు ఆదరణ ఏది...
దేశ ప్రతిష్ఠ కోసం కష్ట పడితే అవసానదశ లో అనుభవించేది నికృష్ఠ జీవితమేనా...
నురుగులు కక్కేలా పరుగులు తీసిన కాళ్ళు  నడవలేకుంటె...
అంతుచిక్కని వ్యాధి వ్యధలు పెడుతూంటె...
ఆదుకొమ్మని ఆర్తనాదాలు పెడుతున్నాయి అలనాటి ఆటగాళ్ళ రిక్త హస్తాలు...
తుప్పు పట్టిన అధికారుల వీనులకు వినిపించడం లేదు...
కైపెక్కిన నేతల కళ్ళకు కనిపించడం లేదు...
లక్షల  గొంతుకల  కేరింతల నడుమ లక్ష్యాన్ని చేధించి...
మువ్వన్నెల పతాకాన్ని రెపరెప లాడించిన  రణధీరులు... 
రెక్కాడని రోజుల్లో బిక్షగాళ్ళవుతున్నారు...
పతకాలు తేలేరని పళ్ళికిలెస్తే సరికాదు...
కంటి తుడుపు నిధులతో కరములు దులుపుకుంటె సరిపోదు...
పక్షపాతం  పక్కన పెట్టి... ప్రతిభకే పట్టం కడితే...
సొంతలాభం కొంతైనా వెనక్కు నెట్టి... విస్వస్థాయి వనరులు సమకూర్చుకుంటె...
పసిడి పతకాలు వరదలై పారవా...
భరతయువత ప్రతిభ భూమండలమంతా పరిమళించదా...
కొటికొక్కటొచ్చినా  శతాధిక స్వర్ణాలు మనవి కావా...
గతవైభవ వీరులను ఆదుకోవాలి... భావితరాల యువశక్తికి స్పూర్తినివ్వాలి...

***************************

కొన్ని చేదు నిజాలు...

మొహమ్మద్ యూసుఫ్:
ఫుట్బాల్ ప్లేర్.
ఒకసారి అతని ఇంటి మీదుగా  వెళుతున్న  స్కూల్ పిల్లవాడు, పేదరికం కొట్టొచినట్టు కనిపిస్తూ... పార్కిన్సన్స్ వ్యాధి కారణంగా వణుకుతున్న అతని చేతిని చూసి...
"తాతా నీవు చిన్నప్పుడు వ్యాయామం చేయలేదా...?"
"చేశాను... ఫుట్బాల్ ప్లేర్ని..."
"పొరపాటుచేశావు... క్రికెట్ ఆడిండాల్సింది..."
బాధ పడుతూ వెళ్ళిపోయాడు... 
ఆ పిల్లవాడికి తెలియదు... యూసుఫ్  అర్జున్ అవార్డు గ్రహీత అని...  1962 ఏసియన్  గేంస్ ఫైనల్ లో దక్షిణ కొరియాను ఓడించి,  మొదటి సారిగా దేశానికి బంగారు పతకం తెచ్చిన ఫుట్బాల్ టీం మెంబరని...  ఏసియన్  ఆల్ స్టార్స్ టీం కు ఎన్నికయిన ఇద్దరు భారతీయులలొ ఒకడని...

తెగిన చెప్పును కుట్టించుకునే స్థోమత లేక  పిన్ను తగిలినిచుకుని, చేతులు వణుకుతూ...  బక్షాగాడి లా కనిపిస్తున్న  యూసుఫ్  ను చూసి ఎవరు మాత్రం వూహించగలరు...

మాఖన్  సింగ్ :
రన్నర్, 1962 ఏసియన్ గేంస్ లో ఒక స్వర్ణం, ఒక రజిత పతక విజేత... 1964 లొ కలకత్తా లొ మిల్కా సింగ్ ను 400 మీ.  పందెంలో రెండడుగుల దూరంతో ఓడించిన ప్రతిభాశాలి... అర్జ్జున్ అవార్డు గ్రహీత... మధుమేహం(డయబిటీస్) కారణంగా కాలును కోల్పోయి...  ఆరోగ్యాన్ని పరిరక్షించుకునే ఆర్థిక స్తోమత లేక... బ్రతుకు బండిని లాగించడనికి ఓ చిన్న స్టేషనరి  కొట్టు నడుపుకుంటూ జీవితాన్ని కొనసాగించాడు... 

ఒకసారి... అర్జున్ అవార్డు గ్రహీతలకు  రైల్వె కాంప్లిమెంటరి పాస్ ఇస్తున్నారని తెలిసి డిల్లీ లోని రైల్వె భవనుకు వెళితే    అతన్ని బిక్షగాడిగా భావించి , లోపలికి అనుమతినివ్వలేదు... సుమారు రెండు గంటల కాలం వివరించి ౠజువు చేసుకున్న తరువాత అనుమతిచ్చారు... 

గోపాల్ బెంగ్రా:
1978, అర్జేటీనా లో జరిగిన హాకీ వర్ల్డ్ కప్ టీం మెంబర్ ... ఎన్నో విజయలు సాధించి పెట్టిన ఆటగాడు... బ్రతుకు తెరువు కోసం మురికి కాలువల్లొ చేపలు పట్టుకుంటూ..., రాళ్ళు కోట్టె కూలీగా   జీవితం గడిపాడు... ఈ బిహారి వీరుడు...

సర్వాన్ సింగ్:
"నీవు గెలిస్తే అది దేశం గెలుపవుతుంది..." ఇవి అతని గురించి జవహర్ లాల్ నెహ్రూ గారు అన్న మాటలు...
1954 ఏసియన్ గేంస్ 110 మీ... హర్దిల్స్ లో స్వర్ణ పతక విజేత... తరువాత అతన్ని పలకరించిన దిక్కులేదు...
పొట్టకూటి కోసం టాక్సి  డ్రైవరు అవతారమెత్తాల్సి వచ్చింది...  

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే పెద్ద పుస్తకమే అవుతుంది.... మంచి రోజులు రావాలని... ఒలింపిక్స్ లో మన దేశం పేరు మొదటి స్థానంలొ చూడాలని ఆశిద్దాం...