మేఘాలతో చెలిమి చేద్దామా..

తొలకరి జల్లు తాకగానే
విరజిమ్ముతోంది పుడమి పరిమళం
ఎదురు చూస్తున్న నేస్తాన్ని కలిసానన్న పరవశం..
తుళ్ళింతల తనువు తడిసిపొమ్మంటోంది తనివితీరా...

చిన్ని పాపల్లా చెలరేగిపోదామా
చినుకు చినుకును ఒడిసి పట్టుకుందామా...
మేఘాలతో చెలిమి చేద్దామా...
మెరుపుల పందిరికింద ఆడుకుందామా...

నల్ల దొరల శకానికి నాంది పలికాము...

తెల్లోడి పాలనలో తల్లడిల్లిపోతున్నామని
బడుగు జీవుల బలిమి పోగేసి..సుధీర్ఘ సమరమేజేసి 
విగత వీరుల సమాధులపై నల్ల దొరల శకానికి నాంది పలికాము...
స్వేచ్చగా శ్వాసించవచ్చని వెర్రి కలలుగన్నాము...

నడి రాతిరి చీకట్లో నిశాచర తనయులకు పట్టము కట్టాము...
నరాలనే దారాలుగా జేసి స్వేద సుమమాలలను సమర్పించుకున్నాము...
త్యాగధనుల రుధిరాన్నే పన్నీరుగా జల్లి సత్కరించుకున్నాము...
రాబోయే రోజులన్ని మావేనంటూ సంబరాలుజేసుకున్నాము...

ఆరు దశాబ్దాలు దాటినా ఆకలి మంటలు చల్లారలేదు...
అశ్రు నయనాల ఆక్రందనలు ఆలకించే అధిపతి కానరాడు...
తరాలు గడిచిపోతున్నా తలపైన నీడ జాడ లేదు...
వోటు పండుగరోజైనా ఉదరము నిండిందిలేదు...

నిలపాలి నీ చూపు నింగి వైపే....

ఇనుప గొలుసులనడిగిచూడు బానిసత్వపు భారమెంతో
తిరగబడ్డ చీమకేతెలుసు స్వాతంత్ర్యపు సుఖమేమిటో
నలిగే బ్రతుకుల్లో ఎముంది దిన దిన గండాలు తప్ప
కళ్ళెదుటే పేరుకుపోయే నిరాశా జీవుల కళేబరాల దిబ్బ

అక్రమార్కుల అధికారం పుట్టింది నీ బానిసగుణం నుండే
భరించే వాడంటే బక్కచిక్కిన దోమకైనా అలుసే
దొరల దౌర్జన్యానికి హడలి పోయి వంగిన తల కన్నా
ఆఖరి నిమిషం వరకు పోరాడి తెగిన తల మిన్న

నిగ్గదీసే వరకే సిగ్గుమాలిన సమాజం బెదిరింపు
ఉరిమి చూశావంటే పరుగుదీస్తుంది పొలిమేరువైపు
ఎన్నాళ్ళు మోస్తావు గరళ కుంభాన్ని వేసారిన కరంకము పైన
చేజారినదెంతో వెనుదిరిగి చూడు ఇప్పటికైనా...

భగ భగ మండే భానుడు సైతం
తొలిసంధ్య నాదేనంటూ తెగ మురిసిపోయినా
నడి నెత్తిన జేరి నాట్యమే జేసినా
మలిసంధ్య ముసుగులో మసకబారి పోడా..తెరమరుగవ్వడా...

పిరికి తాళ్ళు తెంచే ప్రయత్నం  చిన్నదైనా ఫలితం ఓ పెద్ద మలుపే
నేలకొరిగే నిమిషమొచ్చినా నిలపాలి నీ చూపు నింగి వైపే

ఓదార్చలేదు... ఒడిచేర్చుకోదు..

కళ్ళముందు నీ రూపం కరాళనృత్యం చేస్తోంది
పిడికెడు గుండెలో ఎగసిపడే రుథిర కెరటంలా
తలచి వగచే నా మది తిరిగిరానంటోంది
నీ జ్ఞాపకాల వలలో చిక్కి, కపోతంలా... 

పగలేదో రెయేదో ఈ ఎడరి రహదారిలో
కలయేదో నిజమేదో నీ తలపుల తిమిరంలో
రాగాలకు అనురాగాలకు చోటెక్కడ ఒంటరి పయనంలో
రవి కిరణం జాడెక్కడ గతితప్పిన జీవితంలో

అల ఎంత ఆరాటపడినా గగనాన్ని తాకలేదు
దిశ తెలియని పరుగు దరిని చేర్చలెదు
కొడిగట్టిన దీపం వెలుగు పంచలేదు
నలుగుతున్న నామనసును ఏ పలుకూ ఓదార్చలేదు... ఒడిచేర్చుకోదు..  

నీ రాక కోసం ...

నడి రాతిరి వెన్నెల్లో వణికించే ఈ చలిలో..
కనులెలా మూసేది... కలలనెలా ఆపేది...
జ్ఞాపకాల కెరటాలు అలజడి చేస్తోంటే
నీ నవ్వునెలా మరిచేది...మనసునెలా దారి మళ్ళించేది..

నీలి గగనంలో తారవై దూరమయ్యావు
నిన్నల నీడలలో కలిసిపోయావు కానరాని తీరంలా...
తెలియని తామస తిమిరం తనువును కాల్చేస్తోంది..
కళ్ళెదుట నీ రూపమె కనిపిస్తోంది..

తెరమరుగైన తలపులు హృది తలుపులు తడుతోంటె
తడి నేత్రాలు నీ రాకకోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి
ఎంతకీ తరగని ఈ అంతుతెలియని పయనం ఏ తీరాలను చేరుస్తుందో
ఎదురుచూసే కళ్ళకు నీ మిసిమి దరహాసమెరుపు కనిపించేదెపుడో...

నా మది మౌన రోదన నీ హృది జేరలేదా నేస్తం...
ఎడారిలో క్షత కపోతంలా ఎదురుచూస్తున్నా నీ రాక కోసం ...

అవనిని గన్న అతివ...

తప్పటడుగుల నాడు తల్లిదండ్రుల అదుపాజ్ఞల్లో
కమనీయ బాల్యాన్ని బలిపెట్టుకున్నావు నిరాశా నీడల్లో
ఒదిగి నలిగావు నీదన్నదేమిటో తెలియకుండా
అమ్మానాన్నల వివక్ష ధొరణికి బదులుచెప్పకుండా...

కీచకుల కిరాతకానికి తలవంచావు కలలుగనే వయసులో
సాంప్రదాయాల సాక్షిగా ముడిబడిపోయావు మూడుముళ్ళ బంధంలో
కని పెంచావు వంశవృక్షాన్ని కన్నీటి క్షీరామృతంతో
కరిగిపోయావు కొవ్వొత్తివై కనికరమెరుగని కాలప్రవాహంలో

వయసుడిగిన మలిసంధ్యలోనైనా కాలం నీతో కలిసిరానంది...
ముడులేసిన చేయి దివి చేరుకుంది..
బొడ్డు తెంచుకున్న బంధం వీధిపాల్జేసింది...
వక్రించిన విధి వెక్కిరిస్తోంది.. వేగిపొమ్మంటోంది..

అల్లూరి విల్లు నేలకొరిగిన రోజు...

అవని ఒడిలో విప్లవ కేసరి కలిసిపోయిన రోజు
తెల్ల దొరల కుటిల నీతికి నేల తల్లి తల్లడిల్లిన రోజు
తెలుగు బిడ్డ రక్తంతో భరతమాత తిలకం దిద్దుకున్న రోజు...
అల్లూరి విల్లు నేలకొరిగిన రోజు...సీతారామరాజు తరలిపోయిన రోజు...

వీర కేసరిని విస్మరించిన నల్ల దొరలకు గుర్తుచేద్దామా...
విలువలెరుగని కపట నాయకులను తరిమిగొడదామా...   
విగత వీరుని స్మరణలో రుధిర భాష్పం ధారపోద్దామా...
చరణ ధూళిని తలనురాసుకుందామా...   ధరణి దద్దరిల్లేలా జేజేలు కొడదామా..