నిరాశకు చోటివ్వకు నేస్తం...

నీలా నేనెప్పుడూ కృంగిపోలేదు
       కనికరంలేని కాలం నాకాళ్ళను కత్తిరించినా
నాకంట తడి కానరాదు
            నావాళ్ళంటూ నాకెవ్వరూ లేకపోయినా...

చిన్ని చిన్ని కలతలకే చిరాకు పడిపోకు
                                  పడిలేచే కెరటం నీవు...
ఆకాశం అందలేదని అప్పుడే దిగులు పడకు
                     అన్నీ ఒక్కరోజులోనే జరిగిపోవు...

నిరాశకు చోటివ్వకు నేస్తం...
                    వక్రించిన విధి ఎంత ఉసిగొలిపినా...
నేలకొరిగిపోకు రుస్తం
                           రుధిరప్రవాహం ఆగకున్నా...

చావునెదిరించే చేవ లేకపోయినా....

మాట నేర్చిన మనిషి జాతి వివక్షతతో దిగజారి పోతూంటే
మానవత్వాన్ని మరచి మారణహోమం సాగిస్తూంటే
మలిన ఆలోచనలతో సాటి మనిషినే మట్టుబెడుతూంటే
మదిర మైకంలో వావివరసలే మరచిపోతూంటే

మాటలు రాని మృగం పాఠాలు చెబుతోంది
మనకన్నా తనే నయమని
          తనను మనతో పోల్చవద్దని
పరజాతి ప్రాణినిసైతం అక్కునజేర్చుకుంటోంది
తనువు శాశ్వతం కాదని
           తామసాన్నిక దరిజేరనివ్వనని

జవసత్వాలుడిగినా నీ జాత్యహంకారం చావదేమిటి
చరిత్రలెన్ని చదివినా మతచాందసం మానవెందుకు
చావునెదిరించే చేవ లేకపోయినా చంపాలన్న తపనెందుకు
చివరి నిమిషం వరకు చిత్తమంతా విత్తమే ఎందుకు... 

నాతో కలిసిరావెందుకు నేస్తం ...

నింగికెగసిపోదమంటె నాతో కలిసిరావెందుకు నేస్తం
నిర్మిద్దామంటే నిర్మలమైన మరో ప్రపంచం
నీ సొంతమనుకుంటున్న ఈ అనుబంధాలన్నీ క్షణికం     
ఇది మెరుపు కలంతో దేవుడు రాసిన శిలాశాసనం...

రాక్షస సైన్యం రభస చేసే రాజ్యం మనకెందుకు
రమణీయమైన రసమయ అనురాగ చంద్రిక దరిజేరమంటూంటే
కళేబరాలతో కుళ్ళిపోయిన కుహనా ప్రపంచంలో విహరిస్తావెందుకు
సుమధుర పరిమళ నందనానందము నీకై ఎదురుచూస్తూంటే

ఒకనాడు వెండితెరపై వెలుగులు విరజిమ్మిన తారలు
ఒక్కొక్కురుగా కనుమరుగై దివిజేరిన క్షణాలు
తళుకు బెళుకులు శాశ్వతం కాదని మనకుజెప్పే నిజాలు
క్షణిక సుఖాలకై అర్రులుచాచే అమాయకులకు హెచ్చరికలు

మిగిలున్నది చాలా కొంచెం...

బాల్యమంతా ఆటపాటల సందళ్ళు
యవ్వనంలో కలల కౌగిట బందీలు
ఆయువు తీరేనాటికి అనుతాప శోకాలు
తెలియనేలేదు ఎలా కరిగిపోయాయో రోజులు

ఎండమావి నీరుకోసం ఏళ్ళతరబడి ప్రయాణాలు
మలిసంధ్య చీకట్లో మసకబారిన చరిత్రలు
గడిచిపోయిన గతంలో గానరావు గనమైన గడియలు
నెమరేసుకుంటే మిగిలేది నైమిశ నిస్పృహలు

పక్కవాని కష్టం పంచుకో నేస్తం
కరిగిపోయే హిమ ఖండము నీ జీవితం
చక్కనైన చెలిమికి చాలు చిరుమందహాసం
నిరాశా జీవికి నీ ప్రియమైన పలుకే అభయ హస్తం

మరలిరాని లోకాలకు పయనమయ్యే జీవితాలు
మరో అవకాశం కోసం పరితపించే ప్రాణాలు
సమయాన్ని గౌరవించు నేస్తం...
ఇక మిగిలున్నది చాలా కొంచెం...

మేఘాలతో చెలిమి చేద్దామా..

తొలకరి జల్లు తాకగానే
విరజిమ్ముతోంది పుడమి పరిమళం
ఎదురు చూస్తున్న నేస్తాన్ని కలిసానన్న పరవశం..
తుళ్ళింతల తనువు తడిసిపొమ్మంటోంది తనివితీరా...

చిన్ని పాపల్లా చెలరేగిపోదామా
చినుకు చినుకును ఒడిసి పట్టుకుందామా...
మేఘాలతో చెలిమి చేద్దామా...
మెరుపుల పందిరికింద ఆడుకుందామా...

నల్ల దొరల శకానికి నాంది పలికాము...

తెల్లోడి పాలనలో తల్లడిల్లిపోతున్నామని
బడుగు జీవుల బలిమి పోగేసి..సుధీర్ఘ సమరమేజేసి 
విగత వీరుల సమాధులపై నల్ల దొరల శకానికి నాంది పలికాము...
స్వేచ్చగా శ్వాసించవచ్చని వెర్రి కలలుగన్నాము...

నడి రాతిరి చీకట్లో నిశాచర తనయులకు పట్టము కట్టాము...
నరాలనే దారాలుగా జేసి స్వేద సుమమాలలను సమర్పించుకున్నాము...
త్యాగధనుల రుధిరాన్నే పన్నీరుగా జల్లి సత్కరించుకున్నాము...
రాబోయే రోజులన్ని మావేనంటూ సంబరాలుజేసుకున్నాము...

ఆరు దశాబ్దాలు దాటినా ఆకలి మంటలు చల్లారలేదు...
అశ్రు నయనాల ఆక్రందనలు ఆలకించే అధిపతి కానరాడు...
తరాలు గడిచిపోతున్నా తలపైన నీడ జాడ లేదు...
వోటు పండుగరోజైనా ఉదరము నిండిందిలేదు...

నిలపాలి నీ చూపు నింగి వైపే....

ఇనుప గొలుసులనడిగిచూడు బానిసత్వపు భారమెంతో
తిరగబడ్డ చీమకేతెలుసు స్వాతంత్ర్యపు సుఖమేమిటో
నలిగే బ్రతుకుల్లో ఎముంది దిన దిన గండాలు తప్ప
కళ్ళెదుటే పేరుకుపోయే నిరాశా జీవుల కళేబరాల దిబ్బ

అక్రమార్కుల అధికారం పుట్టింది నీ బానిసగుణం నుండే
భరించే వాడంటే బక్కచిక్కిన దోమకైనా అలుసే
దొరల దౌర్జన్యానికి హడలి పోయి వంగిన తల కన్నా
ఆఖరి నిమిషం వరకు పోరాడి తెగిన తల మిన్న

నిగ్గదీసే వరకే సిగ్గుమాలిన సమాజం బెదిరింపు
ఉరిమి చూశావంటే పరుగుదీస్తుంది పొలిమేరువైపు
ఎన్నాళ్ళు మోస్తావు గరళ కుంభాన్ని వేసారిన కరంకము పైన
చేజారినదెంతో వెనుదిరిగి చూడు ఇప్పటికైనా...

భగ భగ మండే భానుడు సైతం
తొలిసంధ్య నాదేనంటూ తెగ మురిసిపోయినా
నడి నెత్తిన జేరి నాట్యమే జేసినా
మలిసంధ్య ముసుగులో మసకబారి పోడా..తెరమరుగవ్వడా...

పిరికి తాళ్ళు తెంచే ప్రయత్నం  చిన్నదైనా ఫలితం ఓ పెద్ద మలుపే
నేలకొరిగే నిమిషమొచ్చినా నిలపాలి నీ చూపు నింగి వైపే