మరలిరాని ఆ నిమిషం

తెరమరుగైన  తీయని తలపులను నెమరేసుకుంటే
పలకరించేది వాడిపోయిన వసంతమే
తరలిపోతున్న ఈ క్షణాన్ని ఒడిసి పట్టుకుంటే 
బంగారు భవిత నీ సొంతమే...

కానరాని తీరానికై కలవరించే కన్నా
కడలి నడుమ కెడయికే సుఖమనుకోవోయ్
కరిగిపోయిన కాలంలో విహరించేకన్నా
కళ్ళెదుటనున్న చెలిమి చవి తెలుసుకోవోయ్

మరలిరాని ఆ నిమిషం మనసును మరగిస్తూంటే
విగత గతానికి వీడుకోలు పలికి నవ వసంతాన్ని స్వాగతించవోయ్
చెరిగిపోయిన చిరునవ్వు చితిమంటలను తలపిస్తూంటే
రుధిరాశృ జలధారలో చిత్తాన్ని చల్లారనీయవోయ్

నిశాచరుల నిర్వాకానికి నీ మదిని బలిచేయవద్దు...
నీకోసం ఎదురుచూసే నీవాళ్ళ హృదిని బాధ పెట్టతగదు...
నిన్నటి నీడల్లో రేపటి వెలుగు కానరాదు...
నిష్క్రమించని నేపథ్యం నిలువునా కాల్చక మానదు…

పుణ్యభూమి పరిమళం నాదే...

తెల్ల దొరల తలలు తెంచిన టిప్పుసుల్తాను కత్తి పదును నాదే
తల్లి వేంగమాంబ భక్తి ప్రవాహమూ నాదే...
తెలవారిందని తట్టి లేపే రహీము నమాజు నాదబంధము నాదే...
తన్మయ తెరీసా తిరుగాడిన నేల తల్లి నాదే...

అల్లూరి అమ్ము కొనతేజము నాదే...
కనెగంటి హనుమంతు నుదుటి వీరతిలకము నాదే..
నేతాజి సాహసము నాదే.. శివాజి సమర శంఖము నాదే...
మౌలానా సామరస్యము నాదే.. మహాత్ముని సత్య వ్రతము నాదే... 

గిడుగు వారి వడి వడి నడకల తెలుగు నుడి నాదే
గురజాడ నడయాడిన అడుగుజాడ నాదే...
వీరేషలింగం వెలిగించిన జ్ఞాన జ్యోతి నాదే..
వేదవ్యాసుడు ఉదయంచిన   వేద భూమి నాదే...

విభిన్న మతాల వైభవ వేదిక నాదే...
విధినెదురించిన వీరజవానుల రుధిర జలపాతము నాదే...
అన్నమయ్య ఆనంద కీర్తనము నాదే...
అరవిందుని అధ్యాత్మికము నాదే...

ఆకలి తో అలమటించిన ఆర్ద్ర క్షణము నాదే..  
అమ్మ గోరుముద్దల అమృత ఘడియా నాదే...
అలసి ఆదమరచిన అమ్మ ఒడి నాదే...
ఆ అమృతమయి ఆక్రందనా నాదె... అశ్రు ఝరి నాదే..

అనురాగవిరి నాదే.. ఆమె ఆఖరి శ్వాస కూడా నాదే..
కడసారి వీడుకోలు నాదే.. కారుణ్య కిరణము నాదే...  

మరిచారా నన్ను....?

ప్రతినిమిషం నలిగిపోతున్నా నావాళ్ళకు దూరంగా...
కమనీయ స్నేహాన్ని చంపుకున్నా కడుపు నింపుకోవడమే ప్రధానంగా....
నిన్న నావాళ్ళందరూ నాచుట్టూ ఉన్నారు బ్రతుకుభారమైనా...
నేడు నాకెవ్వరు లేరు డబ్బెంత వెదజల్లినా..

బండరాళ్ళలా బదులుపలకరేమిటి నేనెంత పిలిచినా....
మీ మనసుల్లో నాకు చోటు లేదా నేనెంత దూరంగా వున్నా....
నా సందేశాన్ని అందిచలేదా ఆ నల్లమబ్బు చాటు మెరుపైనా...
అలనాటి ఆప్యాయతలను గుర్తుచేయలేదా ఒక్క క్షణమైనా...  
 
కడలి దాటి వచ్చాను కడుపు చేతపట్టుకొని..
విధి చేర్చిన తీరాలకు కన్నవాళ్ళను కాదని..
నిఠలాక్షుని వేడుకుంటున్నా కరుణించమని...  
కనుమరుగవ్వకముందే నా వాళ్ళ దరికి చేర్చమని..

నిశిరాతిరి నిరీక్షణ..

నిశి రాతిరి పయనమయ్యా నీ నీడను వెతుక్కుంటూ....
నిను చేరకముందే నీ అడుగుల ఆనవాలు ఆగిపోయిందేమిటి...
నేల తల్లినడిగా నీ వడి వడి నడకల జాడేదని...
నిశిత మౌననమేగాని నోరు విప్పదేమిటి....

అడుగు తడబడుతోంది కరకు రాళ్ళ రహదారిలో
గతి తప్పిన గమనం నీ దరి చేరుస్తుందా...
బ్రతుకు భారమవుతోంది మతి చలించిన మైకంలో
శృతి  లేని జీవితానికి స్వరసురఝరి యోగముందా...  

నా హృది రుధిరబాష్పాలు నీ మది చేరలేదా...
ఈ కాళ రాతిరి నలుపు నీ మనసునలుముకుందా...
నింగినంటే ఆర్తనాదము నీ విగత వీనులకందలేదా...
ఆ అలనాటి అనురక్తి కనుమరుగయ్యిందా...

శిశిర సమీరం తనువు తాకేదెప్పుడు...
సలలిత సరాగం తిరిగి చవి చూసేదెన్నడు...
ఆ అరుణ కిరణం కరుణచూపేక్షణమెక్కడ...
ఈ తిమిర తెర తొలగిపోయెదెప్పటికి...

వింటున్నావా నేస్తం...

కానరాని తీరం కోసం కన్నీటి కడలిలో పయనిస్తున్నా...
కారుమేఘాల కఠిన గర్జనలకు జడిసి కపోతాన్నై కలవరిస్తున్నా...
చీకట్లో చిరునవ్వులా తోడునిలుస్తావా నేస్తం...
అలసిసొలసిన వదనానికి అరువిస్తావా నీ దరహాసం...

సాగర తిమీరం నడుమ సలలిత సరాగాలు వినిపించేనా...
సమిసిపోయిన సహవాసం కొత్తచిగురు తొడిగేనా...
కాలచక్రం కాస్సేపు ఆపగలవా నేస్తం..
కరిగిపోయిన బాల్యం గుర్తుచేసుకుందాం....    

కాలకాలుని కాలి మంజీర గర్జన
మరలిరాలేని లోకాలకు తరలిపొమ్మంటోంది...
అణువణువున అల్లుకుపోయిన ఆత్మీయ బంధం
విడువనలవికాదు విధినెదురించమంటోంది...

లంగరు లేని నావ లయ తప్పుతోంది...
ఒడుదుడుకుల లాహిరిలో ఒరిగిపోతోంది... 
బడలికసుడిలోనే కనుమరుగవుతానేమొ నేస్తం...
మరుజన్మలోనైన మళ్ళీ కలుసుకుందాం...

వాడి(మాడి)పోయిన జీవితాలు..

అలసి పోయి వాడినా ఓడిపోని ఆశకు  గుప్పెడంత ధైర్యమిచ్చి గెలుపునివ్వరా......        
ఆకలెంత దాడిచేసినా కన్నీటికి చోటివ్వని పసిమనసునవ్వులకు తోడునిలవరా....      
నువ్వు వేరు,  నెను వేరని సాగిపోతున్న జనం గుండియల తలుపు తట్టి మేలుకొలపరా.....  
దేశం నీది, నాది, మనందరిది...  పరులకంట్లో పలుచున కానివ్వకురా... సోదరా... 

సంబరాల సంక్రాంతి

పసిడి పంటల పల్లె ముస్తాబయ్యింది సంక్రాంతి సంబరాలకు
కాయకష్టం కొలిమినుడి కొత్త వెలుగులు నింపుకుంటు...
తెలుగులోగిళ్ళన్నీ ఎదురుచూస్తున్నాయి తనవాళ్ళ రాకకోసం ...  
కనిపెంచినవాళ్ళ కంటి నిరీక్షణనే  కాగడాగా మార్చుకుంటు...   

చిరునవ్వుల గలగలలతో ప్రతిధ్వనిస్తోన్న పల్లె పరవళ్ళు 
గిలిగింతల చలిచెలితో భోగిమంటల దాగుడుమూతలు... 
దివిజుల దీవెనలు మోసుకొచ్చే దినకరుని లేతకిరణాలు...
మంచుతెరల చాటున హరితవనాల మసక సోయగాసాలు...

తెల్లవారకముందే తట్టిలేపె కన్న తల్లుల ప్రేమానురాగాలు...
తుంటరిచేష్టలతో కవ్వించే తరుణీమణుల తన్మయ లీలలు...
పిల్లగాలితో కలిసి పలకరించే తోరణాల సుగంధ పరిమళాలు...
కలిమిలేముల తేడాలెరుగని మట్టి మనుషుల మిసిమి మందహాసాలు...

వేల్పుల నోటను సైతం నీళ్ళూరించే పిండివంటకాల ఘుమఘుమలు...
వీధంతా విరజిమ్మిన రంగురంగుల రమణీయ రంగవల్లులు...
వాటినడుమ వయ్యారంగా కొలువుదీరిన ఘనమైన గొబ్బెమ్మలు...
వీనులవిందైన హరిదాసు కీర్తనలు.. కంటికింపైన గంగిరెద్దుల అలంకారాలు...    

సోమరి సోగ్గాళ్ళ సరసాలు... వరసైన నెరజాణల చమత్కారాలు...
కొసరి కొసరి వడ్డించే సొగసరి మరదళ్ళ చేతి వంటలు...
విరిసిన వదనంతో విందారగించే గడసరి బావలు...
కసిరే చూపులతో ముసలి బామ్మల పరిహాసాలు.. అతివల ఆటవిడుపులు...

పెద్దల దరహాసాలు... పిల్లల సందళ్ళు... అలకలు.. కేరింతలు...
అలసిపోని ఆనందడోలికలు... మన పల్లె పండుగలు...