నీ ఒడిలో పసిపాపనై..

గల గల మాటల నీ ఒరవడి
నేల  చేరిన చినుకు చేసే సవ్వడంతమధురం...
గాలి పొరలలో తేలిపోయే జలతుంపర తాకిన అనుభవం...
సెలఏటి అలల శ్రావ్య గీతం...

నీకంటి కాటుకనై కలల లోకాన్ని ఏలుకోనా..
కురుల తెరల చాటున విరినై ఒదిగిపోనా..
నీ చూపుల కెలవులో కలిసిపోయి కాలాన్ని మరచిపోనా
సౌందర్య సాగర లాహిరిలో కడదాకా తేలియాడనా..

కరిగిపోనా వాలిన నీ కనురెప్పల బిడియాన్నై
కవ్వించనా కెంపైన మోవిపై మిసిమి దరహాసాన్నై
కలహించనా నీ ముగ్ధ మనోహర రూపాన్ని చూపే అద్దాన్నై...
కనుమూయనా వలపుల నీ ఒడిలో పసిపాపనై...  

చిరునవ్వుల చినుకు ....

మేఘాల అలలపై సాగిపోదామా...
మెరుపు తీగల ఊయలలూగుతూ తేలిపోదామా...
నేలనుచేరే చినికుతో కలిసి తడిసిపోదామా...
గాలి తెమ్మెరలు తాకుతూంటె మురిసిపోదామా...మై పరచిపోదామా...

చిటపటల సవ్వడి చెవితాకుతూంటే
తుంపరల తడి గిలిగింతలు పెడుతూవుంటే
తెలియని ఆనందమేదో తనువంతా తడిముతోంది...
మృత్తిక పరిమళం ముక్కుపుటలు తాకుతోంది...

గ్రీష్మ తాపానికి తల్లడిల్లిన అవని
శీతల సమీరంలో సేదదీరుతోంది...
వడదెబ్బలకు వణికిపోయిన జన సందోహం
వర్షపు జడిలో జలకాలాడుతోంది...

కన్నెర్రజేసిన కిరణమాలి కాస్సేపైనా కనుమరుగయ్యాడు...
ఇంకెతతసేపులే మీ ఆనందమని వెక్కిరిస్తున్నాడు....

అలజడి....

మరు కలయిక వీలుకాదని తెలుసు
మరిగిపోయె మనసు మాటవినదనీ తెలుసు
మతిలేని కళ్ళు ఎదురుచూపులు  మానవని తెలుసు
కన్నీటి బరువెంతో కలలుగనే కెలవుకే కదా తెలుసు

వెక్కిరించే విధికి హృది  లేదెందుకో...
అక్కున చెలరేగే అలజడికి లిపిలేదేమిటో...
దక్కని చెలిమి దహించివేస్తోంది
రక్కసిలా రుధిరాశృజలధార కోరుతోంది.. .

నీవు రాజేసిన నిప్పు నివురుచాటున మండుతూనే వుంది...
నీ జ్ఞాపకాల సమీరం తోడై తనువున కాల్చేస్తోంది...  
నీకు దూరంగా నిలువలేని ప్రాణం నలిగిపోతోంది
నేను మేను కాదని నాకిప్పుడే తెలుస్తోంది...  

తరలిపోయిన కాలానికేం తెలుసు
తను తీసుకేళ్ళిన మధుర క్షణాల విలువెంతో... 

ఆనంద లాహిరి

నీ చెలిమి కనుమరుగైతే గమనమెలా నేస్తం...
గుర్తులేదా మన విహంగ విహార  ఆనంద లాహిరి
నిమీలికా నేత్రాల మౌన సంభాషణాఝరి...
నెలవంక సాక్షిగా నీవు చేసిన బాసల విరి

నీ కళ్ళల్లో కనిపించే చిరు నవ్వులే  
దివి విరితోటలోని సిరి మల్లెల పలకరింపులు నాకు.
నీ గల గల మాటల వడి సెలఏరు
మలినమెరుగని మానససరోవరం నాకు... 


మాటవినని మనసును మరలించేదెలా...
మరువలేని నీ జ్ఞాపకాలను తుడిచేసేదెలా...
ప్రకృతే నీవైనప్పుడు నీకు దూరమయ్యేదెలా... 
ప్రవచిత ప్రమాణాలన్ని నీటిమూటలనుకునేదెలా...


గతితప్పిన నీ కఠిన హృది కాస్తైనా కరుగదా
గగనపు అంచులపైకెగసే ఆ మధుర క్షణం తిరిగిరాదా... 
విరిగిన మనసుకు విపణి వీధిలో వెలకడతావా నేస్తం...  
 అనురాగ విలువలను మరచి  వెలివేస్తావా నేస్తం... 

మరలిరాని ఆ నిమిషం

తెరమరుగైన  తీయని తలపులను నెమరేసుకుంటే
పలకరించేది వాడిపోయిన వసంతమే
తరలిపోతున్న ఈ క్షణాన్ని ఒడిసి పట్టుకుంటే 
బంగారు భవిత నీ సొంతమే...

కానరాని తీరానికై కలవరించే కన్నా
కడలి నడుమ కెడయికే సుఖమనుకోవోయ్
కరిగిపోయిన కాలంలో విహరించేకన్నా
కళ్ళెదుటనున్న చెలిమి చవి తెలుసుకోవోయ్

మరలిరాని ఆ నిమిషం మనసును మరగిస్తూంటే
విగత గతానికి వీడుకోలు పలికి నవ వసంతాన్ని స్వాగతించవోయ్
చెరిగిపోయిన చిరునవ్వు చితిమంటలను తలపిస్తూంటే
రుధిరాశృ జలధారలో చిత్తాన్ని చల్లారనీయవోయ్

నిశాచరుల నిర్వాకానికి నీ మదిని బలిచేయవద్దు...
నీకోసం ఎదురుచూసే నీవాళ్ళ హృదిని బాధ పెట్టతగదు...
నిన్నటి నీడల్లో రేపటి వెలుగు కానరాదు...
నిష్క్రమించని నేపథ్యం నిలువునా కాల్చక మానదు…

పుణ్యభూమి పరిమళం నాదే...

తెల్ల దొరల తలలు తెంచిన టిప్పుసుల్తాను కత్తి పదును నాదే
తల్లి వేంగమాంబ భక్తి ప్రవాహమూ నాదే...
తెలవారిందని తట్టి లేపే రహీము నమాజు నాదబంధము నాదే...
తన్మయ తెరీసా తిరుగాడిన నేల తల్లి నాదే...

అల్లూరి అమ్ము కొనతేజము నాదే...
కనెగంటి హనుమంతు నుదుటి వీరతిలకము నాదే..
నేతాజి సాహసము నాదే.. శివాజి సమర శంఖము నాదే...
మౌలానా సామరస్యము నాదే.. మహాత్ముని సత్య వ్రతము నాదే... 

గిడుగు వారి వడి వడి నడకల తెలుగు నుడి నాదే
గురజాడ నడయాడిన అడుగుజాడ నాదే...
వీరేషలింగం వెలిగించిన జ్ఞాన జ్యోతి నాదే..
వేదవ్యాసుడు ఉదయంచిన   వేద భూమి నాదే...

విభిన్న మతాల వైభవ వేదిక నాదే...
విధినెదురించిన వీరజవానుల రుధిర జలపాతము నాదే...
అన్నమయ్య ఆనంద కీర్తనము నాదే...
అరవిందుని అధ్యాత్మికము నాదే...

ఆకలి తో అలమటించిన ఆర్ద్ర క్షణము నాదే..  
అమ్మ గోరుముద్దల అమృత ఘడియా నాదే...
అలసి ఆదమరచిన అమ్మ ఒడి నాదే...
ఆ అమృతమయి ఆక్రందనా నాదె... అశ్రు ఝరి నాదే..

అనురాగవిరి నాదే.. ఆమె ఆఖరి శ్వాస కూడా నాదే..
కడసారి వీడుకోలు నాదే.. కారుణ్య కిరణము నాదే...  

మరిచారా నన్ను....?

ప్రతినిమిషం నలిగిపోతున్నా నావాళ్ళకు దూరంగా...
కమనీయ స్నేహాన్ని చంపుకున్నా కడుపు నింపుకోవడమే ప్రధానంగా....
నిన్న నావాళ్ళందరూ నాచుట్టూ ఉన్నారు బ్రతుకుభారమైనా...
నేడు నాకెవ్వరు లేరు డబ్బెంత వెదజల్లినా..

బండరాళ్ళలా బదులుపలకరేమిటి నేనెంత పిలిచినా....
మీ మనసుల్లో నాకు చోటు లేదా నేనెంత దూరంగా వున్నా....
నా సందేశాన్ని అందిచలేదా ఆ నల్లమబ్బు చాటు మెరుపైనా...
అలనాటి ఆప్యాయతలను గుర్తుచేయలేదా ఒక్క క్షణమైనా...  
 
కడలి దాటి వచ్చాను కడుపు చేతపట్టుకొని..
విధి చేర్చిన తీరాలకు కన్నవాళ్ళను కాదని..
నిఠలాక్షుని వేడుకుంటున్నా కరుణించమని...  
కనుమరుగవ్వకముందే నా వాళ్ళ దరికి చేర్చమని..